ŻEGLUGA - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Szum większy, gęściej morskie snują się straszydła,
Majtek wbiegł na drabinę: gotujcie się, dzieci!
Wbiegł, rozciągnąl się, zawisł w niewidzialnej sieci,
Jak pająk czatujący na skinienie sidła.

Wiatr! - wiatr! - dąsa się okręt, zrywa się z wędzidła,
Przewala się, nurkuje w pienistej zamieci,
Wznosi kark, zdeptał fale i skróś niebios leci,
Obłoki czołem sieka, wiatr chwyta pod skrzydła.

I mój duch masztu lotem buja śród odmętu,
Wzdyma się wyobraźnia jak warkocz tych żagli,
Mimowolny krzyk łączę z wesołym orszakiem;

Wyciągam ręce, padam na piersi okrętu,
Zdaje się, że pierś moja do pędu go nagli:
Lekko mi! rzeźwo! lubo! wiem, co to być ptakiem.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  XV. Dzieńdobry - analiza i interpretacja
2  Cechy romantyczne w "Balladach i romansach" Adama Mickiewicza
3  Literackie nawiązania



Komentarze
artykuł / utwór: ŻEGLUGA







    Tagi: