GRÓB POTOCKIEJ - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
W kraju wiosny, pomiędzy rozkosznymi sady,
Uwiędłaś, młoda różo! bo przeszłości chwile,
Ulatując od ciebie jak złote motyle,
Rzuciły w głębi serca pamiątek owady.

Tam na północ ku Polsce świecą gwiazd gromady,
Dlaczegoż na tej drodze błyszczy się ich tyle?
Czy wzrok twój ognia pełen, nim zgasnął w mogile,
Tam wiecznie lecąc jasne powypalał ślady?

Polko, i ja dni skończę w samotnej żałobie;
Tu niech mi garstkę ziemi dłoń przyjazna rzuci.
Podróżni często przy twym rozmawiają grobie,

I mnie wtenczas dźwięk mowy rodzinnej ocuci:
I wieszcz, samotną piosnkę dumając o tobie,
Ujrzy bliską mogiłę, i dla mnie zanuci.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Cechy romantyczne w Sonetach krymskich
2  Nad wodą wielką i czystą - analiza i interpretacja
3  Hej, radością oczy błysną… - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: GRÓB POTOCKIEJ







    Tagi: