REDUTA ORDONA
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
OPOWIADANIE ADIUTANTA
Nam strzelać nie kazano. - Wstąpiłem na działo
I spójrzałem na pole; dwieście armat grzmiało.
Artyleryi ruskiej ciągną się szeregi,
Prosto, długo, daleko, jako morza brzegi;
I widziałem ich wodza: przybiegł, mieczem skinął
I jak ptak jedno skrzydło wojska swego zwinął;
Wylewa się spod skrzydła ściśniona piechota
Długą czarną kolumną, jako lawa błota,
Nasypana iskrami bagnetów. Jak sępy
Czarne chorągwie na śmierć prowadzą zastępy.

Przeciw nim sterczy biała, wąska, zaostrzona,
Jak głaz bodzący morze, reduta Ordona.
Sześć tylko miała armat; wciąż dymią i świecą;
I nie tyle prędkich słów gniewne usta miecą,
Nie tyle przejdzie uczuć przez duszę w rozpaczy,
Ile z tych dział leciało bomb, kul i kartaczy.
Patrz, tam granat w sam środek kolumny się nurza,
Jak w fale bryła lawy, pułk dymem zachmurza;
Pęka śród dymu granat, szyk pod niebo leci
I ogromna łysina śród kolumny świeci.

Tam kula, lecąc, z dala grozi, szumi, wyje.
Ryczy jak byk przed bitwą, miota się, grunt ryje; -
Już dopadła; jak boa śród kolumn się zwija,
Pali piersią, rwie zębem, oddechem zabija.
Najstraszniejszej nie widać, lecz słychać po dźwięku,
Po waleniu się trupów, po ranionych jęku:
Gdy kolumnę od końca do końca przewierci,
Jak gdyby środkiem wojska przeszedł anioł śmierci.

Gdzież jest król, co na rzezie tłumy te wyprawia?
Czy dzieli ich odwagę, czy pierś sam nadstawia?
Nie, on siedzi o pięćset mil na swej stolicy,
Król wielki, samowładnik świata połowicy;
Zmarszczył brwi, - i tysiące kibitek wnet leci;
Podpisał, - tysiąc matek opłakuje dzieci;
Skinął, - padają knuty od Niemna do Chiwy.
Mocarzu, jak Bóg silny, jak szatan złośliwy,
Gdy Turków za Bałkanem twoje straszą spiże,
Gdy poselstwo paryskie twoje stopy liże, -
Warszawa jedna twojej mocy się urąga,
Podnosi na cię rękę i koronę ściąga,
Koronę Kazimierzów, Chrobrych z twojej głowy,
Boś ją ukradł i skrwawił, synu Wasilowy!

Car dziwi się - ze strachu. drzą Petersburczany,

Udostępnij

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Informacje ogólne o sonetach A. Mickiewicza
2  Ballady i romanse - wiadomości wstępne
3  Mickiewicz jakiego nie znamy



Komentarze
artykuł / utwór: REDUTA ORDONA


  • Wiersz daje dużo do myślenia.Przekaz trafia w nasze mózgi.Najlepsze jest 6 ostatnich wersów.To daje powód do głębokiej refleksji.Utożsamia nas z tym,że jeśli stracimy wiarę i zostaniemy despotami,to Bóg zniszcz tą ziemię,–ma prawo,bo ją stworzył.Zrobi to z niechęcią,ale przecież ile można patrzeć na to zło,wojny,zbrodnie,przemoc,przelewaną krew ludzi,którzy na to nie zasłużyli.Zrobi to z wizją na lepszy świat,nowy świat.
    Mąż straszny ()

  • ten wiersz jest piękny i cudowny uczy nas abyśmy byli nieułomni i nie poddawali sie myśle że maloktory dorosły rozumie treśt tego wiersza on ukazuje odwage i męstwo polskich żołnierzy dzięki ktorych krwi mamy wreszcie wolną ojczyzne i powinniśmy im za to dziękować
    Artegorek (www.tidzok {at} wp.pl)

  • Uwielbiam ten wiersz. Kocham wręcz! Od kilku lat znam go na pamięć i często powtarzam go sobie w myślach. Uważam, że zawiera w sobie zbyt poważne przesłanie i treści aby 13-latek był w stanie to zrozumieć i wyciągnąć sensowne wnioski.
    marta 24 ()

  • to bardzo wzruszający wiersz jeden z naj wspanialszych on powinien uczyć nas patriotyzmu wiersz mówiący o braterstwie honorze
    iwa (ninka15 {at} poczta.onet.pl)






Tagi: