Ta niejednolita konstrukcja, jak i nieregularne rymy, oddają wzmagające się uczucia, wzrastające napięcie, poeta poddaje się jak gdyby wzlotom targających nim emocji. Dynamizm wprowadza również nagromadzenie apostrof, odpowiednie słownictwo („zapał”, „potrząsa”, „lotów potęga”, „jako piorun ramię”), a także nowe obrazowanie poetyckie, w którym jest miejsce na paradoksy („rozumni szałem”) i określenia typu „wody trupie”. To właśnie owa emocjonalność, podkreślenie ogromnej wagi uczuć zadecydowały o tym, że traktowano Odę do młodości jako literacką nowość, podkreślając jej poetycką odmienność od utworów wcześniejszych.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 
  Dowiedz się więcej
1  Lilije - analiza i interpretacja
2  Adam Mickiewicz - biografia - notatka szkolna
3  XV. Dzieńdobry - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Oda do młodości - analiza i interpretacja


  • Niezbyt wiem jak poeta może wzywać do działania (jak to było ujęte), skoro utwór jest manifestem, czyli publicznym wyrażeniem swoich poglądów, ich ogłoszeniem i deklaracją, a nie namawianiem do czegokolwiek
    Marta ()

  • moim zdaniem Mickiewicz staram się nam pokazać że stary człowiek wpada w błędne koło. I nie próbuje się z niego wyrwać, po prostu jest mu wszystko jedno. A młody człowiek zawsze walczy ze schematami i próbuje zawsze żyć inaczej niż jego przodkowie chodzi tu o rodziców dziadków.
    sumek (am_szakal {at} o2.pl)

  • Wg mnie Mickiewicz zaakcentował tą odą rozpoczęcie się pierwszego cyklu nowej fali, którą Wszechświat zaczął emitować i co zaczęło stawac się również na Ziemi. To jest fala narodzin nowej rzeczywistości, w której swoboda ekspresji własnej istoty będzie niezaprzeczalnym, podstawowym, honorowanym prawem każdego człowieka, a dobrobyt, szczęście i miłość będą skutkami ubocznymi przestrzegania tego prawa. Rozpoczął się koniec szeregowego systemu wtłaczającego jednostke w swoje sztywne ramy, dławiące jej unikatowość i wewnętrzne bogactwo. Również system edukacji oparty na 'produkowaniu' tak samo myślących, ograniczonych umysłów odejdzie na zawsze.. "Pryskają nieczułe lody I przesądy światło ćmiące; Witaj jutrzenko swobody, Zbawienia za tobą słońce!"
    ewana (jetnamka {at} o2.pl)

  • interpretacja utworu na poziomie, lecz mam kilka zastrzeżeń. Byłoby o wiele lepiej gdyb "Oda..." była analizowana od pierwszego do ostatniego wersu, jest ułożona bardzo chaotycznie. W ogóle cały utwór mówi jakby ciągle o tym samym, ale to już "wina" Mickiewicza... Generalnie interpretacja ok, a Mickiewicz wykonał niezłą robotę pisząc to, bo podoba mi sie kilka złotych myśli w jego odzie, ale już nie powiem jakichj, należy się samemu domyślić...;)))
    kika ()

  • bardzo dobra analiza i interpretacja, jednak myślę że zbyt dosłownie wzięłaś określenie młodzi i starzy. otóż nie chodzi tu o wiek, nie chodzi też o pokolenie, ale bardziej o epokę. jest tu kontrast pomiędzy romantykami i ośieconiowymi "mędrcami", trwającymi w "samolubności"
    diego ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: