Wiersz ten napisany został na podstawie opowiadania adiutanta, przyjaciela poety - Stefana Garczyńskiego. Ma on charakter epicki. Na samym początku widzimy opisany układ sił wrogich sobie wojsk. Moskali, którzy ruszyli z atakiem na redutę Ordona, było zdecydowanie więcej. Ci drudzy dysponowali zaledwie sześcioma działami, jednak walczyli dzielnie i z oddaniem. Poeta pisze o sile, z jaką car twardą ręką sprawuje rządy i niewzruszony wysyła ludzi na śmierć za swoje państwo:

Gdzież jest król, co na rzezie tłumy te wyprawia?
Czy dzieli ich odwagę, czy pierś sam nadstawia?
Nie, on siedzi o pięćset mil na swej stolicy (...)



W państwie cara posłuszeństwo było egzekwowane siłą. Służyć temu miały tysiące kibitek, które wywoziły skazańców na Syberię. Dlatego też przeciwstawienie się Polaków zasługuje na tym większą pochwałę i poszanowanie. W obliczu prawdziwego zagrożenia mieli oni bowiem odwagę, aby stanąć do walki z potężnym władcą. Byli oni również osamotnieni w swoim przeciwstawieniu się carowi:

Warszawa jedna twojej mocy się urąga,
Podnosi na cię rękę i koronę ściąga,
Koronę Kazimierzów, Chrobrych z twojej głowy,
Boś ją ukradł i skrwawił synu Wasilowy.


Wiersz jest relacją adiutanta, który opisuje zdobycie reduty. Dramatyzm sytuacji został przedstawiony za pomocą krótkich, urywanych zdań. Broniącym reduty, którzy byli atakowani przez znacznie większe siły carskie, zabrakło nagle amunicji. Dla walczącego żołnierza brak amunicji był wyrokiem. Śmierć poniesiona z powodu braku możliwości obrony była nie tylko osobistą klęską, ale i hańbą. Świadomość kończącej się za chwilę amunicji przyprawiała żołnierza o zawrót głowy:

... – i żołnierz pobladnął,
Nie znalazłszy ładunku już bronią nie władną
I uczuł, że go pali strzelba rozogniona;
Upuścił ją i upadł; - nim dobiją skona.


Aby amunicja z reduty nie dostała się w ręce nieprzyjaciela, Ordon zdecydował się wysadzić ją w powietrze. Choć w rzeczywistości wiadomo, że Ordon ocalał z eksplozji, w wierszu Mickiewicza zginął pod gruzami reduty. Takie zakończenie losów bohatera miało na celu uwznioślenie jego czynu i podkreślenie zasług jako wzorcowego zachowania powstańca, godnego naśladowania.

strona:   - 1 -  - 2 - 
  Dowiedz się więcej
1  Świtezianka - analiza i interpretacja
2  Informacje ogólne o sonetach A. Mickiewicza
3  Polały się łzy - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Reduta Ordona - analiza i interpretacja


  • Znam ten wiersz cały i sam się dobrowolnie nauczyłem na pamięć i mówię to na różnych spotkaniach, wzbudzając aplauz i podziw. Lecz jako człowiek, który wiele przeżył coraz bardziej krytycznie podchodzę do naszej "HISTORII" i zapraszam do wymiany zdań na ten temat. ppłk mgr inż.Leonard STANEK
    Leonard (leonardstanek8 {at} gmail.com)

  • Przepiękny wiersz, bardzo pomocna interpretacja. Nie czaje jak ktoś może nie wiedzieć o co w wierszu chodzi. Wszystko czarne na białym. Podziwiam ludzi którzy walczyli w powstaniach... a dziś takie bydło w rządzie, polak sprzedaje polaka...
    kamil (kamil_kosiec {at} wp.pl)

  • Jestem mile zaskoczona. Wszystko fajnie wytłuaczone i w końcu zrozumiałam o co w tym wierszu chodzi ;). Bo przyznam się szczerze, że czytałam go 6 razy i nic z niego nie wiedziałam. A tu przeczytałam kilkanascie zdań i wszystko wiem. Dzięki;)
    Klaudia ()

  • Jestem bardzo zadowolona, że udało mi się natrafić na tą właśnie stronę:) W końcu mam do czynienia z informacją, a nie setną kopią tego, co już wiem.
    Dorota (dodzias4 {at} interia.pl)

  • Wszystko zostało wytłumaczone krok po kroku i językiem zrozumiałym dla wszystkich a także krótko i na temat. Bardzo rzadko natrafiam na tego typu informacje.
    Doris ()

  • Zgadzam sie ze strona jest bardzo zasobna w roznego rodzaju analizy i interpretacje.W tym jednak konkretnym przypadku,analizy "Reduty Ordona" trudno zgodzic sie z cyt. "Zakończenie wiersza jest optymistyczne. Poeta wyraża nadzieję, że kiedyś nadejdzie kres carskiego despotyzmu" Zakonczenie wiersza jest zdecydowanie zakonczeniem DRAMATYCZNYM.Nadejscie konca swiata,Sad Bozy,bo to autor mial na mysli piszac o wysadzeniu ziemi raczej nie napawa nikogo optymizmem.
    Tłok ()

  • Nie znalazłam jeszcze strony o takim zasobie tekstów. Moża znależć tu różnorodne gatunki epickie, liryckie.. Polecam! Wiersz ciekawie opisany. ogólnie jestem zadowolona. Nawet bardzo:))
    Agnieszka ()

  • Dosc fajnie zostal opisany tutaj ten wiersz. Musze przyznać ze bardzo czesto odwiedzam te strone, dlatego ze jest jest ona bardzo dobra.. i co najwazniejsze przydatna w lekcjach j. polskiego.
    Rucia (ruciella {at} wp.pl)

  • Wasza strona jest świetna i widać że materiały tu zawarte nie pochodzą z rąk licealistów lecz profesjonalistów
    Kasia ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: