Romantyczność jest utworem składającym się z dwóch części. W pierwszej pokazane zostały losy Karusi, dziewczyny, która straciła swego ukochanego i która twierdzi, że – mimo upływu dwóch lat od jego śmierci – widzi swego Jasieńka i w środku dnia na ulicy z nim rozmawia. Ta obyczajowa scenka stanowi pretekst do pokazania odmiennych postaw bohaterów wobec tego, co się dzieje i poszukiwania odpowiedzi na pytania o drogi dochodzenia do prawdy. Część druga ma zatem charakter refleksyjno-polemiczny i odzwierciedla konflikt dotyczący interpretacji rzeczywistości, jaki zaistniał pomiędzy romantykami a klasykami.
- klp.pl bez reklam, 30 dni tylko 1,23 zł. Zamów teraz!
Dzień, miasteczko i zbiegowisko ludzi. Zainteresowanie budzi dziewczyna, która twierdzi, że rozmawia z duchem – zmarłym przed kilku laty Jasieńkiem. Dla Karusi jest środek nocy, wydaje się jej, że jest sama z Jasieńkiem w domu, że może usłyszeć go macocha. Mówi do niego o tym, jak się boi i jak trudno jej żyć teraz samej. Słyszy nawet pianie kura i widzi w okienku błysk zorzy. Zebrani ludzie widzą dziewczynę, która straciła zupełnie kontakt z otaczającym ją światem, która mówi do kogoś, kogo nie widać i nie reaguje zupełnie na zadawane jej pytania (dwukrotne aż powtórzenie słów „Ona nie słucha” podkreśla jej zamknięcie na świat realny). Tak opisuje się jej zachowanie:
To jak martwa opoka Nie zwróci się w stronę oka, To strzela wkoło oczyma, To się łzami zaleje; Coś niby chwyta, coś niby trzyma; Rozpłacze się i zaśmieje.
Tragedia bohaterki jest przejmująca. Prosta dziewczyna z ludu okazuje się osobą nieprzeciętnie wrażliwą, a przez to niezwykle samotną. Silne przeżycia sprawiły, że nie jest w stanie funkcjonować w normalnym świecie, świat ten jest dla niej groźny, wrogi, nikt z jej otoczenia nie potrafi jej zrozumieć:
Źle mnie w złych ludzi tłumie, Płaczę, a oni szydzą; Mówię, nikt nie rozumie; Widzę, oni nie widzą!
Wypowiedzi Karusi oddają stan, w jakim dziewczyna się znajduje: gwałtowność słów, emocjonalność wypowiedzi, zdania pytające i wykrzyknikowe, rozbita składnia wyrażają jej przeżycia i podkreślają chaotyczność jej myśli.
Zgromadzony lud, który obserwuje zachowanie dziewczyny, wprawdzie kochanka Karusi nie widzi, ale głęboko wierzy, iż może ona zobaczyć ducha osoby zamarłej:
Komentarze artykuł / utwór: „Romantyczność” Adama Mickiewicza jako manifest światopoglądowy
„Romantyczność” Adama Mickiewicza jako manifest światopoglądowy - karol (karolina.karwasz {at} op.pl) opracowanie jest interesujące. Analiza jest jak najbardziej wykonana poprawnie aczkolwiek mam wrażenie iż coś umkneło autorowi, lecz trudno mi powiedzieć co. - klp.pl - korepetycje nie będą Ci juz potrzebne -
„Romantyczność” Adama Mickiewicza jako manifest światopoglądowy - Alex (alex_88 {at} buziaczek.pl) Ten tekst jest wprawdzie niekompletny, ale wyjaśnia zarówno genezę utworu jak i sens owego. Przyda się na zajęciach, romantyzm jest dość trudną epoką do nakreślenia, więc gdyby rozbudować dokładniej ten temat (na podstawie Romantyczności) to zajęłoby to ze trzydzieści stron... - Egzaminy na studia z klp.pl -
„Romantyczność” Adama Mickiewicza jako manifest światopoglądowy - aaa () to jest niepełne, urywa sie - Studiuj z głową - klp.pl -
Wersja do druku 
Wyślij znajomemu 
Popraw/rozbuduj artykuł
