Oda do młodości - analiza i interpretacja
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
[…] zapał tworzą cudy,
Nowości potrząsa kwiatem
I obleka w nadziei złote malowidła
.

Poeta w powtarzających się apostrofach zwraca się do młodości jako tej, dzięki której ów nowy świat powstanie. Pojawiają się obrazy młodości wzlatującej nad światem, młodości, która dodaje skrzydeł, która niczym słońce zapanować ma nad światem:
Młodości! ty nad poziomy
Wylatuj, a okiem słońca
Ludzkości całe ogromy
Przeniknij z końca do końca.


Jej panowanie oznaczać będzie nadejście nowej rzeczywistości. Ten nowy świat stworzą młodzi ludzie mający wyższe niż ich poprzednicy cele, gotowi do wspólnych działań, poświęceń dla innych altruiści. Ludzie, którzy potrafią przezwyciężać słabości, walczyć nawet za cenę życia o szczęście innych. Słowa:
Dzieckiem w kolebce kto łeb urwał Hydrze,
Ten młody zdusi Centaury,
Piekłu ofiarę wydrze,
Do nieba pójdzie po laury


porównują działania młodych do walki Heraklesa, które mają zniszczyć wszystko to, co w przeszłości było barbarzyńskie. Podkreśla się też wyraźnie siłę tego młodego pokolenia tkwiącą we wspólnocie, w zjednoczeniu się w podejmowanych wysiłkach
Razem, młodzi przyjaciele!…
W szczęściu wszystkiego są wszystkich cele;
Jednością silni, rozumni szałem,
Razem, młodzi przyjaciele!…


Muszą oni podejmować wyzwania, przekraczać dotychczasowe horyzonty i bariery. Szczególnie mocno brzmią następujące wersy będące wezwaniem do działania:
Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga;
Łam, czego rozum nie złamie […]


Słowa te stanowią także krytykę oświeceniowego sposobu poznawania świata: rozumowego, racjonalnego, wyrażają przekonanie, iż świat należy poznawać drogą intuicji. Końcowy obraz:
Pryskają nieczułe lody
I przesądy światło ćmiące;
Witaj jutrzenko swobody,
Zbawienia za tobą słońce!

zapowiada już nadejście nowej epoki.

Wiele w tym wierszu oświeceniowego optymizmu, wiary w postęp i możliwość stworzenia nowego lepszego społeczeństwa. Zastosowany gatunek, patetyczny styl utworu oraz przemyślana kompozycja odpowiadają wzniosłym hasłom utworu. To, co jednak cechuje Odę do młodości, to także olbrzymi entuzjazm, zapał, wola, która wzywa do czynu. Ów poryw wiary w siłę młodości został również w wierszu zaznaczony w sposób formalny. Oda napisana została wierszem nieregularnym, przy czym rozpiętość owej nieregularności jest znaczna – wersy mają bowiem od trzech do trzynastu sylab. Zdecydowanie jednak przeważają wersy ośmiozgłoskowe ujęte w czterowersowe strofy. Te fragmenty są bardziej liryczne i dotyczą na ogół młodości. Wersy dłuższe mają konstrukcję wręcz prozatorską i raczej przypominają przemówienie.

Udostępnij

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Powrót taty - analiza i interpretacja
2  Pani Twardowska - analiza i interpretacja
3  Lilije - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Oda do młodości - analiza i interpretacja


  • Niezbyt wiem jak poeta może wzywać do działania (jak to było ujęte), skoro utwór jest manifestem, czyli publicznym wyrażeniem swoich poglądów, ich ogłoszeniem i deklaracją, a nie namawianiem do czegokolwiek
    Marta ()

  • moim zdaniem Mickiewicz staram się nam pokazać że stary człowiek wpada w błędne koło. I nie próbuje się z niego wyrwać, po prostu jest mu wszystko jedno. A młody człowiek zawsze walczy ze schematami i próbuje zawsze żyć inaczej niż jego przodkowie chodzi tu o rodziców dziadków.
    sumek (am_szakal {at} o2.pl)

  • Wg mnie Mickiewicz zaakcentował tą odą rozpoczęcie się pierwszego cyklu nowej fali, którą Wszechświat zaczął emitować i co zaczęło stawac się również na Ziemi. To jest fala narodzin nowej rzeczywistości, w której swoboda ekspresji własnej istoty będzie niezaprzeczalnym, podstawowym, honorowanym prawem każdego człowieka, a dobrobyt, szczęście i miłość będą skutkami ubocznymi przestrzegania tego prawa. Rozpoczął się koniec szeregowego systemu wtłaczającego jednostke w swoje sztywne ramy, dławiące jej unikatowość i wewnętrzne bogactwo. Również system edukacji oparty na 'produkowaniu' tak samo myślących, ograniczonych umysłów odejdzie na zawsze.. "Pryskają nieczułe lody I przesądy światło ćmiące; Witaj jutrzenko swobody, Zbawienia za tobą słońce!"
    ewana (jetnamka {at} o2.pl)

  • interpretacja utworu na poziomie, lecz mam kilka zastrzeżeń. Byłoby o wiele lepiej gdyb "Oda..." była analizowana od pierwszego do ostatniego wersu, jest ułożona bardzo chaotycznie. W ogóle cały utwór mówi jakby ciągle o tym samym, ale to już "wina" Mickiewicza... Generalnie interpretacja ok, a Mickiewicz wykonał niezłą robotę pisząc to, bo podoba mi sie kilka złotych myśli w jego odzie, ale już nie powiem jakichj, należy się samemu domyślić...;)))
    kika ()

  • bardzo dobra analiza i interpretacja, jednak myślę że zbyt dosłownie wzięłaś określenie młodzi i starzy. otóż nie chodzi tu o wiek, nie chodzi też o pokolenie, ale bardziej o epokę. jest tu kontrast pomiędzy romantykami i ośieconiowymi "mędrcami", trwającymi w "samolubności"
    diego ()






Tagi: