STEPY AKERMAŃSKIE - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu,
Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi,
Śród fali łąk szumiących, śród kwiatów powodzi,
Omijam koralowe ostrowy burzanu.

Już mrok zapada, nigdzie drogi ni kurhanu;
Patrzę w niebo, gwiazd szukam, przewodniczek łodzi;
Tam z dala błyszczy obłok - tam jutrzenka wschodzi;
To błyszczy Dniestr, to weszła lampa Akermanu.

Stójmy! - jak cicho! - słyszę ciągnące żurawie,
Których by nie dościgły źrenice sokoła;
Słyszę, kędy się motyl kołysa na trawie,

Kędy wąż śliską piersią dotyka się zioła.
W takiej ciszy - tak ucho natężam ciekawie,
Że słyszałbym głos z Litwy. - Jedźmy, nikt nie woła.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  „Romantyczność” Adama Mickiewicza jako manifest światopoglądowy
2  Bajdary - analiza i interpretacja
3  Sonety krymskie - notatka interpretacyjna



Komentarze
artykuł / utwór: STEPY AKERMAŃSKIE







    Tagi: